مقام علمی حضرت زهرا سلام الله علیها در بیان آیت الله العظمی جوادی آملیپایگاه اطلاع رسانی اسراء:آیت الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس امروز خود (16 آذر 1401) با اشاره به ایام #فاطمیه، اظهار داشتند: این ایام، ایام فاطمیه است که باید ذکر مصیبتی داشته باشیم، اما اولی در ذکر مصیبت اینها، بازگویی معارف اینها و فضائل علمی اینهاست.▫️ معظم له سپس به ذکر حدیثی از کتاب شریف کافی پرداختند و ابراز داشتند: مرحوم کلینی (رضوان الله تعالی علیه) در کتاب شریف کافی در جلد اول «بَابُ جَوَامِعِ التَّوْحِید» یک روایت مفصلی را از وجود مبارک حضرت امیر نقل می کند «وَ هَذِهِ الْخُطْبَةُ مِنْ مَشْهُورَاتِ خُطَبِهِ ع» این خطبه ای که از اول از اینجا شروع می شود که در جنگ با معاویه در دوره دوم وقتی مردم جمع شدند فرمود: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْأَحَدِ الصَّمَدِ الْمُتَفَرِّدِ الَّذِی لَا مِنْ شَی ءٍ كَانَ وَ لَا مِنْ شَی ءٍ خَلَقَ مَا كَانَ» این خطبه مفصل است، و اگر کسی بخواهد موحدانه بیندیشد، براهین را از همین می شود گرفت. بعد فرمایش مرحوم کلینی این است: اگر جن و انس جمع بشوند، پیغمبر در بین اینها نباشد، فقط موجودات عادی باشند، بشر باشد و جن، بخواهند مثل حضرت امیر (سلام الله علیه) درباره توحید سخن بگویند که پدر و مادرم فدای او «مَا قَدَرُوا عَلَیهِ» ممکن نیست. و اگر حضرت گره را باز نمی کرد، این شبهه برای خیلی ها می ماند و زمین گیر می کرد.▫️ ایشان در تبیین مطلب اظهار داشتند: یک شبهه ای است که از دیرباز پیش ملحدان و منکران توحید بود و آن اینکه خدایی که شما می گویید موجود است از چیست؟ خدا یا «من شیء» است یا «من لا شیء». از دو طرف نقیض که بیرون نیست. اگر «من شیء» باشد پس قبل از خدا چیزی بود و خدا از آ

دلنوشتهدلم یک زمستانِ جانانه می خواهد .یک خیابانِ سفیدبا برفی که یکریز می بارد،شبیهِ روزگارِ خوبی که سردیِ هوا با گرمیِ روابط ، رابطه ی مستقیم داشتو زندگی در شرَیانِ زمانو زیرِ پوستِ یخ زده ی شهرجریان داشت .زمستان که می رسید همدلی ها را بیشتر و دل ها را صمیمی تر می کرد،و هوا ، مملو از عطر همدلی و مهربانی بود .این روزها چقدر دور از همیم و چقدر برف نمی بارد !https://t.me/hayatarefanehدلنوشتهمسائل قدیمی را از ذهنمان پاک کنیم،فکر اتفاقات گذشته فقط توان ونیرو ی مان را هدر می دهد.هر اتفاقی بوده تمام شده و رفته استدیگران را همان طور که هستندبپذیریم و سعی نکنیم آنها را تغییر بدهیم.ذهنمان را با اینهمه انرژی منفی پر نکنیمقلبمان را سبک کنیم و به روزهای خوب آینده فکر کنیم.زندگی؛ نمایشی استکه هیچ تمرینی برای آن وجود ندارد!با تمام وجود زندگی کنیم ،قبل از آنکهنمایش ما بدون هیچ تشویقیبه پایان برسد!https://t.me/hayatarefanehبرچسبها: اجتماعی

کار آن دارد که پیش از تن بدستبگذر از اینها که نو حادث شدستاهمیت آن چیزی هست که تو اینجا آمدی. جمله ای را می گویم که از افلاطون نیست. ما مسافرینی هستیم که از یک ازلیت حرکت کردیم و به هیچ عنوان نمی دانیم که از کجا حرکت کردیم و داریم مسیر خودمان را طی می کنیم و می رویم به سمتی که در آن سمت فقط خدا بر آن آگاه است که کجا داریم می رویم. ما در این مسیر، به این سرزمین، به این دنیا، به این قلعه ذات الصور رسیدیم. بعضی از ما از این قلعه گذشتند و بعضی از ما در این چاه جادو هبوط کردیم. در این جا کار ما، اهمیت ما فهمیدن چاه نیست! فهمیدن این جهان نیست! کار ما نظاره کردن این چاه است. ما قادر به کشف راز گل سرخ نخواهیم بود. ما اینجا فقط برای نظاره کردن آمدیم. مبادا فریب بخوری که بخواهی خیلی چیزها را بفهمی. فقط فرصت نظاره از تو گرفته خواهد شد.پیرجانهدیه بردن عرب سبوی آب باران از میان بادیه سوی بغداد، دفتر اول مثنوی - قسمت ۲۸سپتامبر ۲۰۲۲@hastiyeoryanبرچسبها: عرفانی

از صبحی چنین پاک ، جز تو ! چه آرزو کنم ؟تو بیا ! صبحی عشق را با عشق ، رو به رو کنم شبیهِ سایه ها ، میا ! مرو ! بمان ! بخوان ! مرا بیا ! تا از دفترِ دل ، راز دل ، گفتگو کنم بیا بخوان ! نمازِ عشق ، با وضوی بارانِ مِهربیاموزم از تو ! همانگونه از عشق ، وضو کنمتمام قصّه این است ، من عاشقم بر تو ! ، می مانمکه از طهارتِ جانِ تو ، جانِ خویش شستشو کنمنقلِ حدیثِ رفتنت ! کنار ساقی ، به میخانه گذشت هر دو باریدیم ... دردی دیگر آمد ، که شک به او کنمگشادِ کار من نمی شود ، مگر به معجزه ی قضا ، قَدَرمن این معجزه را ، در کدام حَرَم جستجو کنم ؟ای دوست ! نوایِ تو فراتر از آرزوی ماست انگارآه ... بیایی ! بخوانی مرا ، کودکانه بوسه از گلو کنم مرا از رفتنت معلوم شد ، که عشق رفتنی استولی ... برای یافتنت ! باید شهر را زیر و رو کنم " یوسف "برچسبها: یوسف

کاش بارانی ببارد حالِ شهر بهتر کنددر دلش نوری زند ، آن نامه را ، آخر کندکاش بارانی بیاید ، از سرای پنجرهشال مشکی برَ زند ! آن شالِ آبی سر کندکاشکی از گریه ها ، صد خنده ها تا " بَر " دهدمثنوی گویم ، بسوزد ، مثنوی از بَر کندمی شود ؟ حُجب و حیا ، پایان بگیرد ، بین ما هدیه ها بوسه بگردد ، گونه ها را تَر کند ؟جان بخواند ، آخر اسم مرا ، دیوانه وارکوچه را جنجال بگیرد ، کوچه را هم شَر کندعمدِ عمد ، آبی بریزد روی ما ، از پنجرهباز این دیوانه را چند ، راهیِ بستر کند گلدان ها آب دارند ، تا چه سازد ؟ چاره ای پارچه ها را تا تِکاند ، حیله ای دیگر کندکاش پایانی نگیرد ، ریزش بارانِ عشقتا به سجاده نشسته ، گریه ای مادر کند" یوسف "برچسبها: یوسف

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

به گمانم اگر قرار باشد از دو چیز به عنوان آفتِ ایمان نام ببریم، یکی غرور است و دیگری ریا. این دو بلیّهٔ عظیم، که در عرفانِ راستینِ خراسان، همواره مطرود بوده است. از خرقانی بشنویم:درخواستم از حق تعالی که: �مرا به من نمای، چنانکه هستم.�مرا به من نمود با پلاسی شوخگن [=جامهٔ پشمینِ کثیف و آلوده]؛ و من همی درنگریستم، و میگفتم: �من اینم؟�ندا آمد که: �آری.�گفتم: �آن همه ارادت و خُلق و شوق و تضرّع و زاری چیست؟�ندا آمد که: �آن همه ماییم، تو اینی!�#خرقانی#عرفان@ghozidehha

ای قمر ! از دِلِ آن خسروِ خوبان ... چه خبر ؟ای قمر ! غصّه ام ، از آن غمِ پنهان ... چه خبر ؟رفته گر از نظرم ، جان نتواند که فراموشش کردزان همه چشمه ی مستی ، دَمِ احسان ... چه خبر ؟پادشاهِ دل ماست ، گر چه از آنِ دگری استمهربان بود مرا ، زان دلِ میزان ... چه خبر؟من و این شهر به ماتم شده ایم ، زان که گذشتحالِ او نیز جنون بود، دلِ حیران... چه خبر؟نقشِ او ! زخم زده ، آبله دارد جاااااااااانمردِ پایی'>پایی از آن ، پای گریزان ... چه خبر؟نقشِ داغش به دلم رفت ، چو طوفان ویرانهم از آن ساحلِ پُر صحنه ی گریان ... چه خبر؟پُرسشی کن ! که دلش با دلِ ماست ؟ یا آزاد ؟یاد باد ، قصّه ی پروازِ دو جانان ... چه خبر ؟داغِ عشق است ، نتوان گفت : حدیثِ خواب استاین کویر سوخت ، از آن ریزشِ باران ... چه خبر ؟من نشستم به غمت ، مویه کنان ، پیر شدمتو بگو : در دلِ تو ! دردِ فروان ... چه خبر ؟؟؟" یوسف "برچسبها: یوسف

☀️درونها را به کعبه، ارتباطی و عشقی و محبتی عظیم است...و آن تعلق، نه به کفر است و نه به ایمان!آدمیان در اندرون دل، از روی باطن، محب حقند و طالب اویند و نیاز به او دارند و چشم داشت هرچیزی از «او» دارند و جز «وی» را بر خود قادر و متصرف نمیدانند.این چنین معنی، نه کفر است و نه ایمان و آن را در باطن،نامی نیست.اما چون از باطن سوی ناودان زبان آن، آب معنی روان شود و افسرده گردد، نقش و عبارت شود؛اینجا نامش کفر و ایمان و نیک و بد شود...اما چون مؤمن و کافر همنشینند، چون به عبارت چیزی نگویند، یگانهاند!#مولانا#فیه_ما_فیه@molanatarighatنامی که بتوان نامید، نام واقعی نیست؛راهی که بتوان رفت، راه واقعی نیست...#دائو_ده_جینگ.برچسبها: فیه ما فیه

جهانی طالب'>طالب بهشت شدهاند، و یکی طالب عشق نیامده!
از بهر آنکه بهشت، نصیب نَفس و دل باشد؛
و عشق، نصیب جان و حقیقت.

هزار کس طالب مُهره باشند و یکی طالب دُر و جوهر نباشد، آن کس که به مجاز قدم در عشق نهد، چون به میانه عشق رسد گوید:
که من میدانستم که قدم درنمیباید نهادن، لاجرم بباید کشیدن.

@molanatarighat

#شیخعینالقضات_همدانی
تمهیدات
.

برچسبها: عین القضات همدانی

دلنوشتهباید معنی راز زندگی را بدانیم.راز زندگی درک کردن می خواهد.زندگی کوچک و بی معنی نیست که راحت بتوان از آن گذشت.زندگی از هر چیزی که فکرش را بکنیم گران تراست.راز زندگی ماچگونه بودن و چگونه شدن ما،سلامتی و خنده های شیرینو ضربان قلبی که هر ثانیه می شنویمو چشمانی که هر روز صبح می گشایم است. راز زندگی ، زندگی دوباره هر روز ما است که عطیه الهی است.آدمی یکبار به دنیا می آید و یکبار زندگی می کندپس تا می توانیم درست و مومنانه زندگی را زندگی کنیم.https://t.me/hayatarefanehدلنوشتهبرای آرزوهایمان تلاش کنیم.حسرت نخوریم و نگران نباشیم.حسرت، یعنی در گذشته جا ماندهایم،و نگرانی یعنی، اسیرِ آیندهای شدهایم که هنوز نرسیده و اتفاقاتی که هنوز نیافتاده!آیندهای که شاید نرسدو اتفاقاتی که شاید نیافتد!بیخیالِ چیزهایی که نبودنشان کیفیتِ بودنمان را کم میکند.امروز را با توکل به خدای سبحان زندگی کنیم.ودر عمل نشان بدهیم که خدای بزرگی داریمhttps://t.me/hayatarefanehبرچسبها: اجتماعی

یكی از مراحل عقل آن است كه انسان نه تنها دستش به مال حرام دراز نشود، بلكه آنچه از راه'>راه حلال فراهم كرده است را در راه خدای سبحان مصرف بكند

اگر چه دوست به قهر است ، چُنین نمی زندهزار زخمِ کاری اش ، مرا زمین نمی زندهر آن چه یار سازد ، مصلحت است انگارپنداشته ای ؟ بیاید ، بوسه قرین نمی زند؟در لطف او ندارم شک ، چون فرشته استتیرِ خلاص دارد ار چه ، به یقین نمی زندمن سِحرش را ، به بوسه باطل می کنمشاید رد بوسه را ، به حُرم آئین نمی زنداگر با " آینه " ، به راز نشسته ام عمریمَرد است" او "، حرفِ غمگین نمی زند انگار تنهایی سرنوشت من است تا آخر ، عجب کهاین شهر ، دیوانه را چوبِ سنگین نمی زنددیشب ، پشت این پنجره ، دختری از تب سوختطفلک اینجا ، شاعری برایش شعر شیرین نمی زندغصه دارِ یک شهرم ، که از عشق خالی شدنددربِ خانه ی شاعر را ،" با این " نمی زند " یوسف "برچسبها: یوسف